تبلیغات
وبلاگ خانواده

وبلاگ خانواده
هر آنچه یك خانواده نیاز دارد  
احیای بافت‌های مرده قلب با بخیه‌های نانویی
حیات انسان به عملكرد قلب بستگی دارد. به همین دلیل ساده است كه بخش قالب توجهی از تلاش دانشمندان علوم پزشكی در سال‌های اخیر متوجه این عضو حیاتی بوده است. هم‌اكنون میلیون‌ها انسان در سراسر جهان به دلیل ابتلا به ناراحتی و نارسایی‌های قلبی و عروقی رنج می‌برند و در این میان شمار قابل توجهی از بیماران نیز جان خود را از دست می‌دهند. 

گرچه این یادآوری چندان خوشایند به شمار نمی‌آید، اما در سال‌های اخیر و به لطف پیشرفت‌های چشمگیری كه در عرصه تكنیك‌ها و فناوری‌های نوین مرتبط با قلب ـ عروق صورت گرفته است، امید این دسته از بیماران به ادامه حیات افزایش یافته است. یكی از مهم‌ترین این فناوری‌ها، نانوست. از سال‌ها قبل ایده‌های خلاقانه‌ای درخصوص استفاده از حامل‌های نانویی برای درمان گرفتگی‌های قلبی و عروقی ابداع شده است و اكنون نیز تحول نوینی تحت عنوان بخیه‌های نانویی به چشم می‌آید كه خود نویدبخش آینده روشنی برای این دسته از بیماران به شمار می‌رود.

بخیه نانویی جدیدی كه البته پیش‌بینی می‌شود چند سال دیگر روانه بیمارستان‌های سراسر جهان شود محصول مشترك تفكر خلاقانه محققان دانشگاه براون آمریكا و گروهی از محققان هندی است. این فناوری نوین نگرشی نو به سوی درمان بیمارانی است كه دچار حمله‌های قلبی می‌شوند. این محققان با استفاده از فیبرهای كربنی و نوعی پلیمر، بخیه نانویی مورد نظرشان را ارائه كرده‌اند و امیدوارند در چند سال آینده به یكی از وسایل ثابت اتاق‌های عمل و فرآیند درمان بیماران قلبی تبدیل شود. در هفته‌های اخیر آزمایش‌های گوناگونی روی این بخیه و كاركردهای آن صورت گرفته است. محققان در این آزمایش‌ها روی سلول بافت طبیعی قلب چند نمونه آزمایشگاهی كار كردند و اتفاقا نتایج جالب توجهی نیز به دست آوردند.

زمانی كه فردی دچار بیماری قلبی می‌شود، بخشی از قلب می‌میرد. سلول‌های عصبی در دیواره قلب و كلاس خاصی از سلول‌ها كه به طور خودكار گسترش پیدا كرده و به یكدیگر متصل می‌شوند و در كل ضربان قلب را موجب می‌شوند نیز برای همیشه می‌میرند. در چنین شرایطی جراحان نمی‌توانند مناطق آسیب‌دیده را ترمیم كنند.

این وضعیت دقیقا مشابه زمانی است كه راننده در جاده با چشم‌اندازی روبه‌رو می‌شود كه در آن به دلیل ریزش كوه بخش قابل توجهی از راه بسته شده است و تنها كاری كه می‌توان انجام داد وارد نشدن به این مسیر و انتخاب جاده‌ای دیگر است. اما پیدا كردن این راه جدید در دنیای كمك به بیماران قلبی كار بسیار دشواری است چون در اینجا قرار است مهم‌ترین بخش بدن ترمیم شود.

بهترین راهی كه محققان برای كمك به این دسته از بیماران پیدا كرده‌اند تلاش برای ترمیم‌بخشی از مناطق آسیب‌دیده قلب است. آنها استفاده از فناوری نانو را بهترین و سریع‌ترین مسیر ممكن دانسته‌اند. از این رو در محیط آزمایشگاهی و با استفاده از تركیب نانوفیبرهای كربنی ساختار اسكلتی داربست مانندی ساخته‌اند كه در تلفیق با نوعی پلیمر قابلیت‌های خیره‌كننده‌ای پیدا می‌كند. آزمایش‌های اولیه نشان داده‌اند كه این اسكلت نانویی كه بهتر است آن را نوعی بخیه نانویی عنوان كنیم، سلول‌های بافت طبیعی قلب موسوم به cardiomyocytesها را ترمیم می‌كنند.

نكته: محققان با استفاده از فیبرهای كربنی و نوعی پلیمر، بخیه نانویی را ارائه كرده‌اند و امیدوارند در چند سال آینده به یكی از وسایل ثابت اتاق‌های عمل و فرآیند درمان بیماران قلبی تبدیل شود

همچنین ترمیم نورون‌های آسیب‌دیده مرتبط با قلب نیز از دیگر قابلیت‌های این بخیه نانویی است كه دانشمندان را به اثرگذار بودن آن بسیار امیدوار كرده است. اگر قرار باشد در یك جمله نتایج این آزمایش‌ها را اعلام كرد باید گفت: با استفاده از این بخیه نانویی بخش‌هایی از قلب كه بنا به دلایل مختلفی می‌میرند بار دیگر جان می‌گیرند. دیوید اسكات از اعضای تیم این پروژه می‌گوید: ما خود نیز هیجان‌زده شده‌ایم چون انگار چیزی را در جایی كه بافت مرده قلبی قرار دارد می‌گذاریم و به آن كمك می‌كنیم تا آن را دوباره احیا كند. این واقعا هیجان‌انگیز است.

این فناوری هم‌اكنون در مراحل اولیه و آزمایشگاهی خود قرار دارد، اما گفته می‌شود اگر با نتایج موفقیت‌آمیزی همراه شود میلیون‌ها بیمار قلبی ـ عروقی در سراسر جهان به ادامه زندگی امیدوار خواهند شد. تنها در سال 2009 بالغ بر 785 هزار آمریكایی حملات قلبی را تجربه كرده‌اند و این درحالی است كه به گفته پزشكان یك سوم زنان و یك پنجم مردانی كه حمله قلبی را تجربه می‌كنند تا 6سال پس از آن، حمله دیگری را نیز متحمل می‌شوند. در سال‌های گذشته و با توجه به چنین نگرانی‌هایی، تحقیقات زیادی صورت گرفته و در كنار آنها فناوری‌های متعددی نیز ارائه شده‌اند، اما چه نكته‌ای موجب شده تا دستاورد اخیر محققان دانشگاه براون و همتایانشان در هند تا این حد خبرساز شود؟ بدون شك استفاده از فیبر كربنی پاسخ قطعی به این پرسش است.

این مواد چیزی نیستند جز لوله‌های مارپیچی شكلی كه تنها بین 60 تا 200 نانومتر قطر دارند. این لوله‌ها عملكرد بسیار خوبی دارند چون‌هادی‌های بسیار عالی برای الكترون‌ها هستند. این محققان با استفاده از این نانولوله‌ها نوار مخصوصی به طول 22 میلی‌متر و 15 میكرون ضخامت ساخته‌اند كه در لباس یك بخیه نانویی ایفای نقش می‌كند. آنها برای این‌كه مطمئن شوند این ساختار قابلیت لازم برای ترمیم بافت مرده را دارد یا نه دست به چند سری آزمایش زدند. در برخی از این آزمایش‌ها بخیه یاد شده روی سطح مخصوص شیشه‌ای گذاشته شده و رشد و تجمع سلول‌های بافت طبیعی قلب را زیر نظر گرفتند. نتیجه این بررسی‌ها در نوع خود شگفت‌انگیز بوده است. آنها متوجه شدند تنها با گذشت 4 روز سطح مورد نظر تا 5 برابر متراكم از سلول‌های بافت طبیعی قلب می‌شود و جالب‌تر این‌كه پس از گذشت 5روز تراكم این سلول‌ها تا 6 برابر نمونه اولیه كنترلی افزایش می‌یابد. اما این پایان ماجرا نبوده چون تراكم نورونی نیز در مدت 4 روز تا 2 برابر افزایش می‌یابد.

دانشمندان امید زیادی به تأثیرگذار بودن این فناوری نوین دارند. از آنجا كه این ساختارها كشسان و پایدار هستند تقریبا می‌توان گفت تا مدت زیادی كارایی خود را حفظ می‌كنند. این اسكلت‌ها قابلیت آن را دارند كه همچون بافت قلبی بسط پیدا كرده و دقیقا شبیه بافت طبیعی قلب عمل كنند. این نظر توماس وبستر از اعضای تیم محققان این پروژه در دانشگاه براون است.

اما گام بعدی در این فرآیند چیست؟ محققان این پروژه به دنبال بهبود كیفیت عملكرد این داربست‌های نانویی هستند. در حقیقت آنها راهی را جستجو می‌كنند كه در آن بتوانند داربست‌هایی با ظرفیت رسانایی به مراتب بهتر از نسخه‌های فعلی ارائه كنند. در این صورت رسیدن این فناوری به مرحله تولید انبوه چندان دور از دسترس نخواهد بود.

مهدی پیرگزی / جام‌جم


.: Weblog Themes By MihanSkin :.

صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب